آب شور (رمان)

تابستان ۱۹۶۳ من عاشق شدم و پدرم غرق شد…» این شروع تکان‌دهندهٔ داستانی است که گذار نوجوانی را در هزارتوی تاریک بلوغ روایت می‌کند. مهم‌ترین دغدغهٔ این رمان بررسی روان‌شناختی رابطهٔ راوی نوجوان، عشق، دریا و پدر میان‌سالش است. در تابستانی گرم، در جزیره‌ای خلوت، در محاصرهٔ ماسه و موج و آسمان، نویسنده کوشیده با تاکید بر روان‌شناسی شخصیت‌ها به کاوش رابطهٔ انسان با عشق، درد، شهوت، محیط زیست، خانواده و مرگ بپردازد.

میشل پانزده ساله با پدر و مادرش تعطیلات سالیانه خود را در جزیره آغاز می‌کنند. ورود دختری دلربا آرامش جزیره و میشل را به هم می ریزد و او با رمز و راز عشق و پیامدهای تلخ و شیرین آن آشنا می‌شود.

ب شور با کاوش استادانه در دل نیاز انسان به دوست داشته شدن و پیچیدگی‌های رابطهٔ متفاوت پسر با پدر و نیز پسر با مادر، و سردرگمی نوجوان در کشاکش عشق افلاطونی و جسمانی، خواننده را با پرسش‌های بی‌شماری دربارهٔ مفهوم عشق مواجه می‌کند.